Posts tonen met het label stom. Alle posts tonen
Posts tonen met het label stom. Alle posts tonen

woensdag 1 februari 2012

Kill the messenger

Er is weinig leuk aan slecht nieuws, dat is denk ik waarom men het 'slecht nieuws' noemt.
Gister was ik de gelukkige die wat slecht nieuws mocht ontvangen, de kamer heb ik niet, de baan waarvoor ik solliciteerde ook niet en ik heb een onvoldoende gehaald. Not so fun.

Doe mij deze messenger maar :)

'There is no easy way to say this but...'
De gesprekken erom heen vind ik bijna nog erger dan 'de afwijzing' zelf. Vrolijk neem je je telefoon op en na de eerste 15 seconde weet je al hoe laat het is. Diegene praat nog een minuut of 4 verder. Dat gaat ongeveer zo: 'ja jammer, je hebt gewoon pech, had het ook liever anders gezien, volgende keer beter, ik vind het ook heel jammer hoor maar goed'. En dan moet jij iets terug zeggen. En dan is het sociaal gewenst om meer dan 'o oke, doei' te zeggen, maar wat?! Je ziet elkaar nooit meer en eigenlijk is de onderliggende boodschap: wij passen niet bij elkaar (poeh, poëzie, zeiden ze dat maar). Dus er is niets dat je nog wilt zeggen!

Gister kreeg ik een zin te horen, aan het eind van het gesprek (wat 7 minuten duurde en waarin ik vooral 'oke', 'jammer', 'ik snap het' heb gezegd) waar ik heel bot 'okeee.. tot ziens!' op heb geantwoord. Voor mijn gevoel is er geen goed antwoord op.

'Wellicht spreken wij elkaar nog in de toekomst, ik kijk er naar uit'.

maandag 9 januari 2012

Skinny bitch

Jaa eindelijk, ik heb 'm uit. Een paar maanden terug schreef ik erover en toen gaf ik al aan dat het niet helemaal mijn smaak boek is. Maar toch las ik het uit.


Dus hier komt ie: mijn ongezouten mening.

Zoals ik al zei in het vorige stukje is dit boek qua informatie wel leuk maar de manier waarop het geschreven is vind ik niet fijn lezen. Nu ik het uit heb vind ik dat de informatie ook een beetje verdraaid is, er wordt veel afgegeven op de zuivel en vlees industrie. Aan het eind van het boek mag je alleen nog groente & noten eten en de rest word afgedaan als 'vies, troep, afgrijselijke bende'. Geloof ik er in dat dit boek echt over gezond eten gaat? Nee. Maar ik denk wel dat er belangrijke stukken in zitten.

Dan de manier waarop het geschreven is... tsja. In de eerste hoofdstukken word je aangepraat dat je (waarschijnlijk) huidige eetpatroon/leefstijl heel slecht en ongezond is. En dat gaat niet erg vriendelijk ;) ik denk dat het gewoon niet zo lekker overkomt omdat het een vertaald boek is. Verder laten de schrijvers zich constant negatief uit over anderen waardoor het hele boek me uiteindelijk eerder aanzet tot het ding in tweeën scheuren i.p.v. afvallen.

Aanrader? Nee. Niet als je het leest voor je plezier of voor objectieve goede informatie. De illustraties zijn trouwens wel leuk.

vrijdag 2 december 2011

Winterdip

Een paar dagen geleden kondigde ik nog aan dat ik de winter stiekem best leuk vind. Afgelopen dagen is mijn mening daarover (tijdelijk) 180 graden gedraaid. Want jawel jawel het is weer zover: de winterdip!

Standaard elke winter ben ik het haasje/de sjaak of gewoon botweg de l*l. Het kwik daalt, de bladeren vallen, treinen hebben vertraging en ik ben nog nauwelijks buiten terwijl het licht is. En daar wordt ik zo slap, moe en chagrijnig van.

Donderdag had ik bijvoorbeeld een excursie naar een bedrijf dat kwaliteitsonderzoek doet met betrekking tot textiel. De excursie was erg leuk, zo kregen wij te zien waarom een uniform voor de Duitse brandweer is afgekeurd en hoe men matrassen test (dit is overigens briljant: een dik houten neplichaam rolt zo'n 30duizend keer op en neer over een matras en vervolgens gaan een stel nepbillen er 10duizend keer op 'zitten'. De test duurt een week).

Om half 4 gingen we naar huis en toen ik tegen zes uur thuis kwam had ik echt het gevoel dat het al 10 uur 's avonds was. Ik had ook geen zin in avondeten, voor mijn gevoel was het gewoon al tijd om in bad te gaan & te gaan slapen. En dan hebben we het nog niet eens over opstaan in 'het holst van de nacht'. Om half 7 in de morgen.

Hopelijk is mijn dip van korte duur. Iemand tips tegen een winterdip?

woensdag 16 november 2011

HNTM

Ja, ik dacht: ik zeg ook even wat ik er van vind.
Waarvan vind? HNTM de finale oftewel Hollands next top model.

Alle meiden van afgelopen seizoen

Daphne
Ik vindt Daphne altijd een beetje 'net niet'. Ze ziet er leuk uit, vindt het ook zichtbaar leuk om te presenteren maar.. die teksten?! Soms net te suf en voor de hand liggend ('spannend he?' vragen tijdens een finale... origineel is anders).

De mode
Hier kon ik dan niet over klagen. Eerdere seizoenen was het hoge mode-gehalte ver te zoeken, maar dit jaar: petje af.

De show
Ik ben vast niet de eerste die dit zegt: de lingerieshow leek wel heel erg op een Victoria's secret show! Beter goed gejat dan slecht bedacht, true. Maar het lag er wel erg dik bovenop. De muziek en het hoge 'show' gehalte vond ik dan weer fantastisch, hierdoor bleef ik kijken. HNTM is wat dat betreft zeker gegroeid.

De winnares
Tamara. Tsja, niet echt een onverwachte uitslag. Vanaf de 3e aflevering was ik er al uit dat zij zou winnen. Niet dat het mijn favoriet was, zeker niet. Maar qua talent stond ze gewoon bovenaan. Simple as that. Dat Daphne nog even tijdens de uitslag haar voorkeur liet doorklinken (ik vind het echt heel erg dat je nummer drie bent, Riquelle) vond ik dan weer jammer. Gewoon niet zo professioneel.


De winnares tijdens de 'Victoria's Secret'-ronde. Foto via elsevier.nl

'HNTM'
En dit is iets, ik vraag het me oprecht af. Klopt de term HOLLANDS next top model wel, als de winnares internationale potentie moet hebben? Het programma heet toch niet International next top model? Ik snap het oprecht niet.

dinsdag 8 november 2011

Home?

Iedereen heeft een thuis nodig, dat is je basis. De plek waar je altijd naar toe kan en op terug valt. Ze zeggen altijd dat je huis veel iets over jezelf zegt. En daar geloof ik wel in: je leeft er immers & je hebt er al je spullen. Het zou raar zijn als al die spullen op iemand anders zijn/haar hobby's zouden slaan ;)

Maarr wat nou als je huis je thuis niet is.. En die basis niet meer als je basis voelt. Wat dan?

Op dat punt zit ik nu. Ik ben de laatste en dus enige die nog thuis woont en dat merk ik aan alles. De kamer van mijn broer(s) is al vol gezet met andere spullen en de kapotte bank waar we altijd graag op zaten is weg & er is nooit meer iets voor in de plaats gekomen. De plannen voor mijn kamer worden ook niet onder stoelen of banken gestoken en ikzelf heb al 4 jaar geen zin om te investeren in mijn kamer omdat ik eigenlijk gewoon op mezelf wil.

Dus leef ik nog altijd in een roze meisjeskamer. De meubels zijn allemaal wel neutraal om het geheel rustig te houden maar echt 'mij' is het niet meer. Kortom: mijn basis is mijn basis niet, mijn huis is niet echt een thuis. En dat frustreert me.

donderdag 3 november 2011

7/100

Als je maar 7 punten van de 100 hebt gehaald, dan weet je dat je iets niet goed gedaan hebt. Maar eigenlijk wist ik dat ook al. Kleine opsomming:

- laat bedrijfsbezoek (en daar gaat t hele project eigenlijk over)
- 1 iemand stopte uit het projectgroepje
- 1 iemand komt nooit
- 2 iemanden zijn Duits en das lastig samenwerken
- 1 iemand is Dyslectisch
- bijna niemand hield zich aan de planning

Kort samen gevat: ik moet herkansen. En dan ook grandioos herkansen.
En stiekem, geloof ik niet dat het dan wel lukt.

Dus nu voel ik me ongeveer zo:


Volgende week moet ik nog vier tentamens waarvan ik ook nog niet geloof dat het gaat lukken maar ja, dat kan ook prima aan deze dip liggen. Zucht :(

vrijdag 28 oktober 2011

Hospiteren kun je leren

Naast de drukte van school (elke ochtend om 6 uur naast je nest & enorme projecten + toetsen die af moeten) ben ik ook nog bezig met het vinden van een kamer. En echt, wat een verschrikking. Dus hier: de top vijf irritante dingen aan hospiteren!

1. 'je moet het niet persoonlijk opnemen, maar we hebben iemand anders gekozen'.
Het is niet alsof ik een egodeuk van hier tot Tokio krijg maar C'mon hoe kun je zoiets nou niet persoonlijk nemen?!

2. Jezelf moeten presenteren terwijl de volgende al op je staat te wachten. Nice.
No way dat je dan relaxed verteld over je hobby's en kwaliteiten.

3. Het eeuwige wachten tot je gebeld wordt dat je het (weer) niet bent geworden..
Ik haat wachten. Haha.

4. Adressen zoeken die op onmogelijke plaatsen/in donkere steegjes of achter schuttingen verstopt zitten.
Hoera voor GPS op je telefoon, maar toch :(

5. Je verheugen op je nieuwe kamer/huisgenootjes/leven in een andere stad en dan elke keer weer teleurgesteld in je oude kamer bij pa en moe te eindigen. 

Nouja dit leg ik niet uit, duidelijk lijkt me.

En toch gaan we gewoon verder! Ik moet & zal een kamer krijgen haha.

maandag 10 oktober 2011

Slecht geslapen?

Ik ben iemand die bijzonder licht slaapt. Ik heb niet voor niets gordijnen die echt totaal verduisteren en voor als ik ergens ga logeren ligt een verzameling slaapmaskers klaar. Alleen daar houden de nachtverstoorelementen (wordfeud?) niet op. Was het maar zo'n feest!

Gisteravond ging ik slapen om 23.00 uur, nette tijd al zeg ik het zelf.
Om 01.30 werd ik wakker van de regen, even wachten, tegen 02.10 sliep ik weer.
Tegen 04.30 ging de buurman weg op zijn motor, ik wakker, tegen 05.10 sliep ik weer. 05.30, totaal zonder reden, was ik weer wakker. Tot 06.45. Ik ben erg blij dat ik vandaag nergens heen hoef, heb toen geslapen tot 10.00 uur en voel me nu pas een beetje wakker.
Was ik maar een kat, kon ik hele dagen slapen

Vandaag staat wel veel op de planning:
- kamer opruimen + stofzuigen
- confectie rok zo ver mogelijk afmaken (-> dit schijn ik gigantisch verkeerd gedaan te hebben, zucht)
- samenvatting bedrijfseconomie maken.
- koken
- achter een kamer aan gaan
- mijn projectgroep aansporen tot vergaderen

Dus ik ga maar eens beginnen denk ik zo.

woensdag 5 oktober 2011

Vijf dingen waar ik niets mee kan

Ja ja, gewoon is een lijstje met dingen waar ik chagrijnig van wordt. Willekeurige dingen waar ik gewoon niet tegen kan. Zoals altijd: in willekeurige volgorde.

1. Mensen die communicatief niet zo sterk zijn
Hierbij moet je denken aan mensen die niet terug smsen/bellen, mailen zonder onderwerp, niet reageren op belangrijke mails.. tsja. Dat 'werkt' voor mijn gevoel gewoon niet.

2. Raar geplaatste bankjes, geluidstegels voor slechtziende mensen, lantaarnpalen etc. Waarom letten sommige gemeenten niet beter op voor er geplaatst wordt? Wat heb je aan een stoep als in het midden een lantaarnpaal staat, wat heeft een slecht ziend iemand aan zo'n tegelpad als in de herfst er een giga laag bladeren op ligt en niemand wil vegen?!


3. De uitspraak 'de jeugd/jongeren van tegenwoordig'.
Gewoon omdat het zo nietszeggend is.

4. Vooroordelen over bibliotheken, kringlopen, bepaalde winkels (zeeman, wibra) Bibliotheken zijn niet saai, kringlopen niet vies en kopen bij zeeman/wibra maakt je geen schooier/sukkel/anything. Oh wacht wel: slim, goedkope sokken en theedoeken zijn altijd fijn!

5. Studenten die stiekem niet willen studeren.
Doe het dan gewoon niet :)

dinsdag 4 oktober 2011

Too much sugar

Tuurlijk, ik had het kunnen weten. Dertig vrouwen in één klas: dat kan helemaal niet goed gaan. En dat wist ik ook wel. Maar toch he, als het dan zo ver is. Dan moet je jezelf dwingen rustig tot 10 te tellen.

 
Some people did pour a little bit too much sugar
over their bitchflakes this morning.

Stom.

zondag 2 oktober 2011

Mijn haat/liefde verhouding met H&M

H&M vind ik doorgaans een leuke winkel. Leuke kleren + fijne prijsjes = blije student. Maarrr aan al dat leuks kleven natuurlijk ook nadelen. Zo heb je de streepjes trui van afgelopen winter/lente (?) die iedereen heeft (in mijn eigen klas een vrouw of 6 ecxl. ikzelf)
DE trui die iedereen heeft
Een tijdje geleden telde dat voor de vesten met sterretjes en op een doorsnee kerstgala van een willekeurige middelbare school pik je de h&m-etjes er zo uit. Kort samengevat: heel origineel ben je in h&m vaak niet (heel soms wel). Wat overigens ook lang niet iedereen uit maakt.

Voor mij is iets anders een veel groter probleem. Daar ik een hekel heb aan passen koop ik doorgaans kleding op de gok. Dit ging altijd goed en maar eens in de zoveel tijd had ik een miskoop. Maar sinds kort is de maatvoering bij h&m veranderd.. wat het precies is weet ik zo net nog niet maar niets past meer 'zomaar'. Waar ik vroeger blind een maatje 38 uit het rek pakte gaat dat nu niet meer lukken. Soms moet ik de winkel uit met een 44 en soms met een 36... En dat is waar mijn liefde omslaat.


Ik ben gek op goedkope leuke shirtjes, panty's, vestjes en sieraden. En de matige kwaliteit + originaliteit neem ik dan voor lief. Maar dat gedoe met maten... brrrrrr :(