Enn na twee en een halve week aan de studie begin ik te twijfelen. Het is zo ver, ik weet het zo net niet meer. Niet dat ik opeens een ander idee in mijn hoofd heb gekregen, was het maar zo makkelijk. Op dit moment voelt het gewoon allemaal net niet oke.
Even een lijstje ('cuz I still like lists):
* ik heb met bijna niemand een klik
* het leeftijdsverschil is vaak huge (16jr. bijv)
* de ene helft van de vakken is te makkelijk
* de andere helft natuurlijk te moeilijk
* het vroeg opstaan valt me met de dag zwaarder (6.10 uur)
* sommige vakken herinneren me aan de kwellingen van de middelbare
En nu ga ik mezelf dwingen om een lijstje te maken met pluspunten:
* confectie vind ik een erg leuk vak
* de school zelf vind ik leuk & ik voel me er thuis
* de studievereniging is leuk
* vriendjelief woont in de buurt
(minder belangrijk maar toch erg leuk)
*
de school is veel beter geregeld dan mijn vorige school
* ik ben benieuwd naar de vakken in het Engels
 |
| Een oppepper voor mezelf & mijn bezoekers |
Voor de rest merk ik dat ik de laatste tijd veel meer dingen doe in mijn vrije tijd die gerelateerd zijn aan mijn vorige opleiding.. knutselen in photoshop & indesign, HTML codes ontcijferen en herschrijven, tuurlijk blijven Vogue, Glamour en Elle mijn beste vriendinnen die ik regelmatig lees. Maar ik vind het ook ontzettend leuk om erachter te komen dat ik al dingen geleerd heb op school, over katoen & zijde bijvoorbeeld. Ik vind het heel leuk als ik een goed antwoord kan geven in de les en dat lukt me ook steeds vaker.
Ik denk dat ik nog maar even door twijfel, heb mama zojuist beloofd dat ik sowieso doorga tot kerst. Je kan iets immers niet iets afzweren voor je het goed ervaren hebt.